Pijn

0

’Spiegeltje, spiegeltje aan de wand, wat is de pijnlijkste plant van het land?’ Nou, dat is vrij simpel. Het is de Gympie Gympie. Die doet gruwelijk zeer. Daarmee vergeleken hebben brandnetels of distels echt een heel laf verdienmodel.

Want de haartjes van de Gympie Gympie kunnen tot 2 jaar pijn veroorzaken. En de eerste paar maanden zelfs tot kotsen toe. Er schijnt ooit een agent geweest te zijn, die zichzelf doodschoot om van de pijn af te komen. Cactus, eat your heart out.

Nu zijn er natuurlijk een heleboel planten die gruwelijke pijnen veroorzaken. Ik noemde al brandnetel, distel en cactus. Maar rij eens heel hard tegen een eik, of schuil bij noodweer eens onder een kokosnoot plant. Of wat je dacht je van een half uurtje onder een waterlelie, snoekduiken met een Berberis en zonnebaden in de armen van een reuzenberenklauw?

Maar de allerergste pijnen veroorzaken gewone planten. Die voor de veilingklok verschijnen. Meestal zijn ze er dan wel, hebben eigenlijk alles, maar missen timing. Verkeerde plaats, verkeerde tijd. Of iets anders verkeerd, maar soms doet het gewoon echt keizeer. En vaak weet je het van tevoren. Je voelt gewoon dat het zeer gaat doen, maar je doet het toch. Sporters hoor je vaak zeggen: pijn is fijn. En ik verdenk nu kwekers ervan dat ze heel veel sport kijken.

Waarom doe je het dan toch? Die gast, van de Hortus in Leiden, die pas die Gympie Gympie heeft aangeschaft, die bikkel, die gaat die plant toch aanraken. Hij wil de pijn zelf ervaren. Waarom toch? Hij gaat eerst op vakantie, maar daarna….steekt ’ie zijn vinger erin. Ik zie het voor me. De hele vakantie ligt ’ie in de verschroeiend hete zon zich te verkreukelen om weer te mogen beginnen. Want hij weet, dat als hij terugkomt, dan mag ’ie poken in de allerzeerste plant van het land.

Het is het roze-olifant-principe. Denk er niet aan, denk er wel aan. Ook al weet je het, je moet het toch voelen. Er is echter één verschil. De Hortusman gaat vrijwel zeker zijn vinger maar één keer door die plant roeren. Terwijl kwekers….

Zo, dit was mijn betoog voor vandaag. Ik ben weer ff twee klokkarren klaarmaken. Fijne dag nog!

Coen Dekkers
Coen Dekkers teelt Euonymus in Sint-Oedenrode. Hij schrijft in zijn blog over alledaagse zaken op en rond zijn bedrijf.