Vakblad voor de Bloemisterij Corona ‘Wie rekent er op zo’n jaar als 2020?’

‘Wie rekent er op zo’n jaar als 2020?’

0

‘Hoe staat het met de stofzuiger?’ Een vraag in onze tuin-app. We besloten een paar weken geleden om toch maar die stofzuiger voor pad en schuur te bestellen. Vorig jaar nog even uitgesteld vanwege genoeg investeringen, maar nu kon het wel lijden dachten we. Tot 12 maart j.l. ‘Nog niks afgesproken, dus dat gaat goed.’ Dat scheelt weer.

Wat zullen er veel collega’s zijn die rondlopen met spijt. ‘Had ik vorig jaar die zonnepanelen maar niet laten installeren.’ ‘Had ik in februari die belastingaanslag voor dit jaar maar niet in één keer overgemaakt.’ ‘Hadden we vorig jaar die extra aflossing van de hypotheek maar niet gedaan, dan was onze liquiditeitspositie wat beter geweest.’ ‘Had ik maar…’ Helaas, gedane zaken nemen geen keer.

En laten we eerlijk zijn, het ging toch ook flitsend? Er wás toch geld om te investeren in zonnepanelen? Bovendien, met een terugverdientijd van zeven jaar ben je een dief van je eigen portemonnee als je het niet doet! En je laat zien dat het milieu je niet onverschillig laat. Nou dan! Maar ja, wie rekent er op zo’n jaar als 2020? En we weten nog niet eens hoe het afloopt.

Er is een man die mij helpt om positief te blijven. Die tussen alle narigheid en ellende op Twitter stug doorgaat met het doen van zijn ding: berichten over hoe de voortgang is van de energietransitie in Nederland. Zijn naam is Martien Visser, lector aan de Hanzehogeschool. Elke dag weer verblijdt hij zijn volgers met grafieken over hoe het aandeel zonne-energie weer is gegroeid ten opzichte van vorig jaar. Hoe de storm in februari een recordopbrengst aan windenergie heeft opgeleverd. Wat de boerenbedrijven van Friesland Campina samen aan megawatts hebben opgewekt.

Want we moeten oppassen dat we ons niet onderdompelen in berouw over wat we hadden kunnen en moeten doen vorig jaar. Achterom kijken mag eventjes, maar daarna de blik weer vooruit! En het wordt niet gemakkelijk, dat weten we allemaal, maar met kniezen kom je er sowieso niet! Na de tweede wereldoorlog lag alles in puin en moest het land opnieuw worden opgebouwd. Nu staat alles er nog! Kop op!

Kees van Egmond,

Kees schrijft dagelijks een blog over de coronacrisis.

Reageer op dit artikel

avatar