Ambtenaren

0

Iemand vertelde me ooit: „Gemeenteambtenaren? Die zijn vroeger allemaal gepest op school en pakken burgers nu zo hard mogelijk terug.” Aan die opmerking lag geen wetenschappelijk onderzoek ten grondslag. Ik moet wel zeggen: als me iets is tegengevallen in de 16 jaar dat ik nu een onderneming heb, dan is het wel de vestigingswetgeving rond hoveniersbedrijven.

Bij het zoeken naar een geschikte locatie in het buitengebied werd ik er vrij snel op gewezen dat het hoveniersbedrijf niet ‘agrarisch’ is, maar ‘agrarisch verwant’. Dat betekent dat een bedrijf zich niet vrij mag vestigen, maar een wijziging van het bestemmingsplan rond moet krijgen. In de beginjaren deed ik daar verwoede pogingen toe. Nu ben ik gevestigd in een gemeente die bekend staat als ‘springplankgemeente’. Dat betekent dat ambtenaren deze gemeente gebruiken als springplank naar een grotere plaats en betere baan. Uitslovers dus.

Met de juriste waarmee ik van doen had, was echt geen rechte voor te ploegen, ze zal inmiddels wel een hoge functie hebben. Ik vestigde me dus op een bedrijventerrein: een inspirerende omgeving waar mijn groene hart sneller van gaat kloppen.

Het bloed kruipt waar het niet gaan kan, dus bleef ik lonken naar het buitengebied. Die inspiratie werd ook ingegeven door ‘collegabedrijven’ die zich vestigden op de meest vreemde locaties: in de bossen van het buitengebied en midden in woonwijken. Dus deed ik navraag hoe dat toch kon. De, deze keer, hele aardige ambtenaar gaf uitleg. „Het is beleid van de gemeente dat we niet handhaven.”

Ik moest daar even over nadenken. Het komt er dus op neer dat er hele lastige en onzinnige regels zijn voor bedrijven die zich aan de wet willen houden. Diegene die daar schijt aan hebben, doen wat ze willen en worden niet gecontroleerd. Tot er een buurman vervelend gaat doen. Dan pas gaan de ambtenaren handhaven.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Voer alsjeblieft je bericht in!
Please enter your name here