Smal

    1

    „Het is te smal!” Verwijtend kijkt de klant me aan. We hebben net een ingewikkelde pad-constructie gemaakt. Niet begrijpend kijk ik hem aan. „Het is precies volgens tekening.” Geïrriteerd loopt de klant heen en weer. „Maar het is te smal!”

    De wanhoop is mij nabij. Uren, dagen, weken is er gepraat over dit concept en nu, nu het staat is er gezeur. Ook ik verhef mijn stem. „Dat is juist de bedoeling! Zo hebben we het bedacht!” „Ik wil dat je het verandert, dit is niet goed zo.” Oei. Dit gaat de verkeerde kant op.

    „Dat doe ik niet,” zeg ik zo neutraal mogelijk, maar mijn stem trilt. Niet verwonderlijk.

    Nog geen dag geleden bekeken we vol trots ons werk. In een flauwe bocht daalde je langzaam af tussen de planten. Een feest van beleving. De ziel is eruit als het pad verbreed wordt. Moet ik dat zomaar toelaten, me zo laten schofferen?

    Verbaasd kijkt de klant mij aan, dit had hij niet verwacht. „En nu?”

    „Zoek een loopjongen.” Het is eruit voor ik er erg in heb. De klant beent weg. Discussie gesloten.

    Dit had professioneler gemoeten. Ik voelde me persoonlijk aangevallen en dat was niet zo. Het ging over het pad. Aan de andere kant hoef ik me niet zomaar te laten wegzetten.

    Ik tik op de schuifpui en vraag of we even kunnen praten. „Tuurlijk! Koffie?”

    Ik zeg de klant dat ik het vervelend vind wat er gebeurde, dat ik begrijp waarom hij het pad te smal vindt, maar dat dit is wat we met zijn allen bedacht hebben. Ik ben bereid het aan te passen als meerwerk. Ook de klant heeft zich hervonden en vraagt wat bedenktijd.

    Met een ander gevoel trek ik de schuifpui achter me dicht. Waar wond ik me nou zo over op?

    1
    Reageer op dit artikel

    avatar
    1 Comment threads
    0 Thread replies
    0 Followers
     
    Most reacted comment
    Hottest comment thread
    1 Comment authors
    Social Return Unlimited Peter Recent comment authors
    nieuwste oudste meest gestemd
    Social Return Unlimited Peter
    Gast
    Social Return Unlimited Peter

    Beste Ruud, Jouw verhaal over de belevenissen van ‘ik’ herhaalt zich keer op keer in een mensenleven. De situaties waarin ‘ik’ met ‘niet-ik = de ander’ in conflict komt, zijn steeds verschillend. Hoe voor de hand het ook is, ons ‘ik’ zoekt de oorzaak nooit bij zichzelf. Zo mens-dom is het ‘ik’! Wie-wij-zijn neemt ‘ik’ zintuiglijk waar. Niet herkenbaar als ‘ik’, maar als fysieke sensatie. Als ik-gevoel, als ik-idee, als “Ik ben echt”, als mezelf, als zelfbewustzijn, als degene die ijs wil. Enzovoorts. Wie voelt wat ik bedoel, zal toegeven dat het ‘ik’ in jou verschijnt. En even snel als… Lees verder »